Στον γιατρό και Άνθρωπο Αμερίκο τιμής ένεκεν
Από Μιχάλη Ιασονίδη, Πρόεδρο ΠΕΚ, 08/11/2014

Ο Αμερίκος γεννήθηκε στην Πόλη της Χρυσοχούς στις 7 Νοεμβρίου το 1924. Όπως διαπιστώνεται, συμπλήρωσε 90 συναπτά έτη ζωής. Αμερίκο μου δεν θα σου ευχηθώ το τετριμμένο «να τα εκατοστίσεις», αλλά σου εύχομαι με όλη μου την καρδιά τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής σου να είναι γεμάτα και δημιουργικά μέχρι τώρα.

Το όνομα του το οφείλει στον πατέρα του, επαναπατρισθέντα μετανάστη από τις ΗΠΑ, που με αυτό τον τρόπο ήθελε να τιμήσει τη χώρα που τον άνδρωσε και τον πρωτοπόρο Ιταλό θαλασσοπόρο Amerigo Vespucci που την ανακάλυψε.

Στην Πόλη Χρυσοχούς συμπληρώνει τη Δημοτική εκπαίδευση και στη συνέχεια, λόγω και των επαγγελματικών ενασχολήσεων του πατέρα του μετακινείται στη Λευκωσία, όπου φοιτά στο Παγκύπριο, απ’ όπου αποφοίτησε το 1941 και στη συνέχεια φοίτησε στην Αμερικάνικη Ακαδημία.

Μετά ο δρόμος του τον οδηγεί στην Αθήνα όπου σπουδάζει ιατρική. Στην Αθήνα συμβαίνει και ένα από τα πιο σημαντικά γεγονότα της ζωής του. Γνωρίζει τη Λένα που γίνεται σύντομα η σύντροφος της ζωής του και
του χαρίζει στην πορεία τρία παιδιά, τη Μύρια, τη Σίσση και τον καταξιωμένο συνάδελφο μας παιδίατρο Αργύρη.

Οι σπουδές του συνεχίζονται στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου εκπαιδεύεται στην Παιδιατρική, ενώ στη συνέχεια με υποτροφία της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας φοιτά στο Αμερικάνικο Πανεπιστήμιο της Βηρυτού σε θέματα δημόσιας υγείας παιδιού-μητέρας.

Με την επιστροφή του στην Κύπρο το 1961 εντάσσεται, στη δημόσια υπηρεσία και διορίζεται για μικρό διάστημα στην Κλήρου και μετά στη Λεμεσό ως υπεύθυνος του παιδιατρικού τμήματος του Νοσοκομείου. Στα πρώτα μάλιστα δύσκολα χρόνια της Κυπριακής Δημοκρατίας και των ελλείψεων που έχει το Νοσοκομείο Λεμεσού εκτελεί επιπλέον καθήκοντα παθολόγου, γυναικολόγου και αναισθησιολόγου. Πολλές από τις αναμνήσεις του είναι καταγραμμένες στο τελευταίο βιβλίο του «Ένας γιατρός θυμάται».

Παραμένει στη δημόσια υγεία μέχρι το 1970, οπότε αποφασίζει να αποχωρίσει για να ιδιωτεύσει, δημιουργώντας την πρώτη στην Κύπρο ιδιωτική παιδιατρική κλινική, καλά εξοπλισμένη. Εκτός άλλων διέθετε και 4 θερμοκοιτίδες και
μπορούσε να νοσηλεύει πρόωρα και υψηλού κινδύνου νεογνά. Επίσης διέθετε μηχάνημα φωτοθεραπείας με το οποίο εξυπηρετούσε τις ανάγκες τόσο του ιδιωτικού, όσο και του δημόσιου τομέα.

Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Παιδιατρικής Εταιρείας Κύπρου της οποίας χρημάτισε μέλος του ΔΣ από το 1976-1989 και
στη συνέχεια αντιπρόεδρος για 2 θητείες: το 1989 μέχρι το 1991 και από το 1993 μέχρι το 1995. Επίσης χρημάτισε Γραμματέας του Ιατρικού Συλλόγου Λεμεσού, Πρόεδρος της Ένωσης Επιστημόνων Λεμεσού, Πρόεδρος της Ειδικής Σχολής Απόστολος Λουκάς επί 15ετία, μέλος της Σχολικής Εφορείας επί σειρά ετών και επίτιμο Μέλος πολλών άλλων συνδέσμων.

Η κοινωνική του ευαισθησία και η επαφή του με οικογένειες με παιδιά με ιδιαίτερα προβλήματα και αυτό γιατί σαν Παιδίατρος γνώριζε από πρώτο χέρι, τη δυστυχία που η νοητική υστέρηση προκαλούσε στην οικογένεια, τον οδήγησαν το 1969 στην ίδρυση του Ιδρύματος Θεοτόκος στο οποίο προεδρεύει μέχρι σήμερα.

Το Ίδρυμα Θεοτόκος είναι ένας πολυδύναμος οργανισμός με Οικοτροφείο, Μονάδα ημερήσιας Φροντίδας, Μονάδα έγκαιρης παρέμβασης και ξενώνες στην κοινότητα με σκοπό την αποϊδρυματοποίηση, Εργαστήρι Τέχνης όπου εκπαιδεύονται παιδιά που επιλέγονται και αξιολογείται ότι θα ωφεληθούν. Τα τελευταία τρία χρόνια το ίδρυμα ανέλαβε στους χώρους του Ερυθρού Σταυρού το ΚΗΦΑ (Κέντρο Ημερήσιας Φροντίδας και Απασχόλησης στο οποίο φροντίζονται παιδιά που αποφοιτούν από τη σχολή του Ερυθρού Σταυρού.

Στη συνέχεια μετά από Διεθνές Συμπόσιο και διαπίστωση των ελλείψεων στον τομέα της πρόληψης, προχώρησε στην ίδρυση του Κέντρου Προληπτικής Παιδιατρικής στο οποίο χρημάτισε Πρόεδρος από την ίδρυση του, το 1988 μέχρι το 2006. Το Κέντρο ανέλαβε την εφαρμογή ανιχνευτικών προγραμμάτων για μεταβολικά νοσήματα και χρωμοσωμιακές ανωμαλίες με στόχο την πρόληψη της νοητικής υστέρησης. Κάθε μωρό που γεννιέται και κάθε έγκυος γυναίκα εξετάζονται στο Κέντρο αυ τό. Αποτέλεσμα του προληπτικού ελέγχου νεογνών με κάλυψη 100%, είναι ότι κανένα παιδί δεν παρουσιάζει πλέον νοητική καθυστέρηση ένεκα συγγενούς υποθυρεοειδισμού, επίτευγμα πολύ σημαντικό για ένα μη κρατικό, μη κερδοσκοπικό οργανισμό.

Τα τελευταία χρόνια προστέθηκε και η εφαρμογή του Ανιχνευτικού Προγράμματος Ακοής Νεογνών που φιλοδοξεί να καταστεί το πρώτο στο είδος του στην Μεσόγειο.

Να επισημάνουμε ότι στη δωρεάν και καθολική
προσφορά των ανιχνευτικών προγραμμάτων που αποκλειστικά προσφέρονται από το Κέντρο στον Κυπριακό λαό καθώς και στην κοινωνική ωφελιμότητα τους, κάνουν συχνά αναφορά διεθνείς επιστημονικοί οργανισμοί. Και χάριν των προγραμμάτων αυτών σώθηκαν δεκάδες παιδιά, που διαφορετικά θα ήταν καταδικασμένα και αυτά και οι οικογένειες τους, οι οποίες προστατεύθηκαν από το βασανιστήριο της νοητικής υστέρησης των παιδιών τους.

Επιπλέον και η Πολιτεία εξοικονόμησε τεράστια ποσά, που θα έπρεπε να ξοδεύει για τη συντήρηση των ατόμων αυτών που θα έπασχαν από νοητική στέρηση. Για τη συνεισφορά του στην επιστήμη και στην κοινωνία, στην αναβάθμιση της υγείας και του ιατρικού επαγγέλματος στην Κύπρο και στην ιδιαίτερη αφοσίωση του στα παιδιά, έχει τιμηθεί από πολλές οργανώσεις και κοινωνικά σύνολα. Ανάμεσα τους και ΠΕΚ που τον τίμησε το 2003 και το 2008.

Η προσφορά του Αμερίκου στο στήσιμο, αλλά και τη λειτουργία τόσο του Ιδρύματος Θεοτόκος, όσο και του Κέντρου Προληπτικής Παιδιατρικής είναι τεράστια. Με λιγοστούς φίλους και συνεργάτες και περιορισμένους πόρους κατάφερε, κάτω από αντίξοες συνθήκες, να φέρει σε πέρας ένα δυσκολότατο εγχείρημα, που μονάχα θαυμασμό προκαλεί, ιδιαίτερα αν αναλογισθεί κανείς ότι είναι αποτέλεσμα ιδιωτικής και μόνο πρωτοβουλίας χωρίς κρατική παρέμβαση και βοήθεια. Η παρουσία του σωματική και ψυχική αναντικατάστατη, αποδεικνύει περίτρανα την αγάπη του γι’ αυτό που κάνει.

Τελειώνοντας θα αναφερθώ στο ποίημα του Λιβανέζου ποιητή Kahlil Gibran (1883-1931), που είχε αναρτημένο στο γραφείο του καθ’ όλη τη διάρκεια εξάσκησης της παιδιατρικής. Το ποίημα «On Children” από το ποιητικό στοχαστικό έργο “The Prophet”, εστιάζεται στο καινούργιο που φέρνουν αναπόφευκτα τα παιδιά, αφήνοντας τις παλιές γενιές πίσω, δίνοντας ένα μήνυμα αισιοδοξίας για το μέλλον.

Καλέ μας συνάδελφε Αμέρικε Αργυρίου, σου ευχόμαστε υγεία και μακροημέρευση για να συνεχίσεις να μας εκπλήσσεις με τη διορατικότητα, το ζήλο και την ευφυΐα σου. Ο ιατρικός κόσμος, η Πολιτεία και το κοινωνικό σύνολο θα σου είναι πάντοτε ευγνώμονες.

Γιατρέ και Άνθρωπε-με Άλφα κεφαλαίο- Αμέρικε Αργυρίου σε ευχαριστούμε και σε ευγνωμονούμε. Η Παιδιατρική Εταιρεία Κύπρου εκτιμώντας την κοινωνική σου ευαισθησία και προσφορά στον πάσχοντα συνάνθρωπο και την ιδιαίτερη
αφοσίωση σου στα παιδιά, τη συνεισφορά σου στην επιστήμη

και την αναβάθμιση της υγείας και του ιατρικού επαγγέλματος στην Κύπρο, την ανιδιοτέλεια σου, το ότι
αποτελείς παράδειγμα προς μίμηση για όλους μας, θεωρώντας ότι είναι τιμή που σε έχει μέλος της, από
ιδρύσεως της, επί 45 συναπτά έτη και ως ελάχιστο φόρο τιμής
σε ανακηρύσσει επίτιμο πρόεδρο της και σου απονέμει αυτή την πλακέτα.

Do NOT follow this link or you will be banned from the site!