1. Χορήγηση κορτικοστεροειδών σ’όλες τις  επαπειλούμενες κυήσεις ηλικίας από 24-34 βδομάδες, προκειμένου να μειωθεί η πιθανότητα θανάτου, το ΣΑΔ και η ενοκοιλιακή αιμορραγία (εγκέφαλος). Η χορήγηση αυτή είναι ανεξάρτητη από την θαραπεία με Surfactant.
  2. `Ολες οι έγκυες που μπαίνουν σε τοκόλυση θα πρέπει να λαμβάνουν κορτικοστεροειδή σύμφωνα με το πρωτόκολλο.
  3. Χορήγηση 4 δόσεων από 6 mg Φωσφωρικής Δεξαμεθαζόνης, που χορηγείται ανά διαστήματα 12 ωρών ( 2 μέρες).
  4. Χορήγηση 2 δόσεων 12 mg Βηταμεθαζόνης (μίγμα 1:1 Φωσφωρικής Βηταμεθαζόνης και Οξικής Βηταμεθαζόνης), τη πρώτη αμέσως μόλις διαπιστωθεί επαπειλούμενος τοκετός και την άλλη 24 ώρες μετά.

Αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

  1. Η Βήταμεθαζόνη είναι πιο αποτελεσματική στην πρόληψη του θανάτου και της ενοκοιλιακής αιμορραγίας.
  2. Η Βήταμεθαζόνη μειώνει τον κίνδυνο περικοιλιακής λευκομαλακίας σε αντίθεση με την δεξαμεθαζόνη που τον αυξάνει.
  3. Από τα πιο πάνω είναι πιο ασφαλές να χρησιμοποιούμε την βηταμεθαζόνη απ’ότι την δεξαμεθαζόνη.
  4. Για άγνωστους λόγους οι γυναίκες που έλαβαν από το στόμα αντί ενδομυικά δεξαμεθαζόνη, γέννησαν παιδιά που εμφάνισαν σε μεγαλύτερο ποσοστό, ενδοκοιλιακή αιμορραγία, σήψη και ΝΕΚ.

Η επαναλαμβανόμενη χορήγηση κορτικοστεροειδών σε έγκυο με επαπειλούμενο πρόωρο τοκετό, θα ωφελέσει ή θα βλάψει το έμβρυο?

Η ανά βδομάδα χορήγηση βηταμεθαζόνης σε επαπειλούμενο πρόωρο τοκετό μπορεί να μειώνει την πιθανότητα σοβαρού ΣΑΔ αλλά αυξάνει την πιθανότητα σοβαρής ενδοκοιλιακής αιμορραγίας. Επομένως η χορήγηση δεύτερης δόσης κορτικοστεροειδούς, θα πρέπει να γίνεται μόνο όταν ο τοκετός δεν μπορεί να αποτραπεί. Παράδειγμα, μετά από χορήγηση βηταμεθαζόνης σε 24 ων βδομάδων έγκυο (2 δόσεις), ανεβλήθει ο τοκετός και η έγκυος προσκομίστηκε εκ νέου σε ηλικία κύησης 29 βδομάδων, με επαπειλούμενο πρόωρο τοκετό. Σ’αυτή την περίπτωση υπάρχει ένδειξη επανάληψης της αγωγής με βηταμεθαζόνη.

Πόσο αποτελεσματικά είναι τα κορτικοστεροειδή σε έγκυο με πολλαπλή κύηση με κίνδυνο πρόωρου τοκετού?

Η χορήγηση κορτικοστεροειδών σ’αυτή την περίπτωση βοηθά λίγότερο απ’ότι στη μονή κύηση, αλλά παρ’όλα αυτά θα πρέπει να εξακολουθήσει να γίνεται.

Υπάρχει ένδειξη χορήγησης κορτικοστεροειδών σε έγκυο με κίνδυνο πρόωρου τοκετού, που παρουσιάζει παρατεταμένη ρήξη υμένων με ή χωρίς χορειοαμνιονίτιδα?

Παρ’όλο που μελέτες έδειξαν ότι μπορεί να βοηθήσει το πρόωρο νεογνό, εντούτοις απαιτούνται περαιτέρω έρευνες πάνω στο θέμα αυτό.

Χορήγηση κορτικοστεροειδών πριν τον τοκετό με χόρήγηση στο πρόωρο νεογνό Surfactant.

Η χορήγηση κορτικοστεροειδών σε επαπειλούμενο πρόωρο τοκετό έχει θετική επίδραση και πέραν των πνευμόνων στο νεογνό. Συγκεκριμένα βοηθούν το νεογνό να προσαρμοστεί καλύτερα δτο νέο του περιβάλλον, όπως φαίνεται από τις καλύτερες αρτηριακές πιέσεις των νεογνών αυτών και από την καλύτερη νεφρική λειτουργία που παρουσιάζουν. Επίσης εμφανίζουν μικρότερη πιθανότητα εκδήλωσης σοβαρής ενδοκοιλιακής αιμορραγίας και ΝΕΚ. Ακόμα δρουν συνεργιτικά με τον Surfactant για καλύτερο αποτέλεσμα.

Η χορήγηση κορτικοστεροειδών θα πρέπει να γίνεται και πέραν των 34 βδομάδων κύησης?

  1. `Εχει βρεθεί ότι η χορήγηση αυτών πριν από προγραμματισθήσα ΚΤ μπορεί να βοηθήσει το νεογνό στην προσαρμογή του αμέσως μετά την έξοδο, όπως πχ μείωση της παροδικής ταχύπνοιας (δεδομένου ότι θα χορηγηθεί πριν αρχίσει η διαδικασία του τοκετού).
  2. Η χορήγησή τους σε διαβητικές μητέρες ή σε άλλες καταστάσεις που συνδυάζονται με ανωριμότητα των πνευμόνων, ίσως θα πρέπει να γίνεται ανεξαρτήτως ηλικίας κύησης.
  3. Πρόσφατα υπάρχουν σκέψεις για χορήγηση κορτικοστεροειδών πριν από κάθε ΚΤ, ακόμα και σε τελειώμηνη κύηση, γιατί μειώνει τυχόν αναπνευστικά προβλήματα στο νεογνό αμέσως μετά. `Ομως αυτή η τακτική απαιτεί περισσότερες πληροφορίες όσον αφορά την ασφάλεια.